نور اهلبيت عليه السلام

نقي زيباترين نام جهان است

Thu, 17 May 2012 12:12:00 GMT

تقديم به دوستداران اهلبيت (عليم السلام) و حضرت امام علي النقي الهادي (عليه السلام) :

نقي نامي كه فخر آسمان است تلفظ كردنش خط دهان است

ز القاب امام هادي ماست امامي كه عزيز شيعيان است

امام ماه روي باوقاري كه جد حضرت صاحب زمان است

زلال چشمه هاي او پاك تر از همان نهري كه در جنت روان است

نقي چون مظهر پاكيست نامش براي قرن آسوده گران است

به نام مادر آئين سوگند همان كه صبح چشمش جاودان است

نخواهد از نفس افتاد اين عشق كه از هادي به قلب عاشقان است

به كوري دو چشم آن حقيري كه از فرط حقارت بد دهان است

به هر ديوار اين دنيا نوشتيم نقي زيباترين نام جهان است

شناخت مختصرى از زندگانى امام هادى عليه السلام (1)

اين پست به مرور کامل مي شود.

آيا جهنم و بهشت اکنون خلق شده اند؟

Sun, 06 May 2012 15:00:00 GMT

آيا جهنم و بهشت اکنون خلق شده اند؟

آيا جهنم و بهشت اکنون خلق شده اند؟ الآن کجا هستند و چه وسعتي دارند؟ آيا درست است که بهشت در آسمان است و جهنم در زمين؟

اکثر دانشمندان اسلامي معتقدند که اين دو هم اکنون وجود خارجي دارند و ظواهر آيات قرآن نيز اين نظر را تائيد مي کند. به عنوان نمونه:

1- آيات فراواني که در مورد بهشت و يا دوزخ تعبير به «اُعِدَّت» (مهيا شده) نظير آيه 133 از سوره آل عمران[1]و يا تعبيرات ديگري که از همين ماده آمده است. از اين آيات استفاده مي-شود که بهشت و دوزخ هم اکنون آماده شده اند اگر چه بر اثر اعمال نيک و بد انسان ها توسعه مي يابند.

2- در آيات مربوط به معراج در سوره «والنَّجم» مي خوانيم: بار ديگر پيامبر (ص) جبرئيل را نزد «سدره المنتهي» که در بهشت جاويدان قرار دارد مشاهده کرد.[2]

3- در سوره تکاثر مي فرمايد: اگر علم اليقين داشتيد، دوزخ را مشاهده مي کرديد پس به عين اليقين آن را مي ديديد.»[3]...

اما اينکه بهشت و جهنم در کجا هستند؟

پاسخ اين سوال را از دو راه مي توان داد:

نخست اينکه بهشت و دوزخ در باطن و درون اين جهانند.

همانطور که در اين عالم موجودات بسياري هستند که با چشم و گوش و لامسه عادي و غير مسلح قابل درک نيستند، نظير امواج راديويي که تا دستگاه گيرنده اي نباشد، صدائي از آن امواج به گوش ما نمي رسد. البته اين مثال هر چند از جهاتي رسا نيست ولي براي مجسم ساختن چگونگي وجود بهشت و دوزخ، در باطن اين جهان، مؤثر به نظر مي رسد.

ديگر اينکه: عالم آخرت و بهشت و دوزخ، محيط بر اين عالم است و به اصطلاح اين جهان در شکم و درون آن جهان قرار گرفته است. درست همانند عالم جنين که در درون عالم دنياست، زيرا مي دانيم عالم جنين براي خود عالم مستقلي است، اما جداي از اين عالمي که در آن هستيم نيست، بلکه در درون آن واقع شده است. عالم دنيا نيز نسبت به عالم آخرت همين حال را دارد، يعني در درون آن قرار گرفته است و اگر مي‏بينيم قرآن مي‏گويد وسعت بهشت به اندازه وسعت آسمان ها و زمين است به خاطر آن است که انسان چيزي وسيع تر از آسمان و زمين نمي‏شناسد تا مقياس سنجش قرار داده شود ، لذا قرآن براي اينکه وسعت و عظمت بهشت را ترسيم کند آن را به پهنه آسمان ها و زمين تشبيه کرده است و چاره‏اي غير از اين نبوده، همان طور که اگر کودکي که در شکم مادر قرار دارد، عقل مي‏داشت و مي‏خواستيم با او سخن بگوئيم بايد با منطقي صحبت کنيم که براي او در آن محيط قابل درک باشد.

از آنچه گفتيم پاسخ اين سؤال نيز روشن شد که اگر وسعت بهشت به اندازه زمين و آسمان ها است پس دوزخ کجا است ؟ زيرا طبق پاسخ اول دوزخ نيز در درون همين جهان قرار گرفته و وجود آن در درون اين جهان منافاتي با وجود بهشت در درون آن ندارد (همانطور که در مثال امواج فرستنده صوتي ذکر شد) و اما طبق پاسخ دوم که بهشت و دوزخ محيط بر اين جهان باشند جواب باز هم روشنتر است زيرا دوزخ مي‏تواند محيط بر اين جهان باشد و بهشت محيط بر آن و از آن هم وسيع تر.[4]

[1]-وَ سارِعُوا إِلي‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ اْلأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ و شتاب کنيد براي رسيدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتي که وسعت آن، آسمانها و زمين است؛ و براي پرهيزگاران آماده شده است.

[2]- سوره والنجم آيات 13 الي 15 « وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْري‏ * عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهي‏ * عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوي‏ و بار ديگر نيز او را مشاهده کرد، نزد «سدرة المنتهي»، که «جنت المأوي» در آنجاست!

[3]- سوره تکاثر آيات 5، 6 و 7 کَلاّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقينِ * لَتَرَوُنَّ الْجَحيمَ * ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقينِ چنان نيست که شما خيال مي‏کنيد؛ اگر شما علم اليقين (به آخرت) داشتيد (افزون طلبي شما را از خدا غافل نمي‏کرد)! قطعاً شما جهنّم را خواهيد ديد! سپس (با ورود در آن) آن را به عين اليقين خواهيد ديد.

[4]-اين جواب از تفسير نمونه ج3 ص92 الي 95 با اندکي تصرف برگرفته شده است .

منبع :

پايگاه حوزه

چون او سجده کن!

Tue, 01 May 2012 20:33:00 GMT

چون او سجده کن!

در نماز بود که ردا از يک طرف شانه اش افتاد. با آرامش تمام، نمازش را ادامه داد.

سلام را که داد، يکي از اصحاب جلو آمد و با تعجب پرسيد: «ياابن رسول الله! چرا ردا را روي دوش خود بالا نياورديد؟»

حضرت فرمود: «واي بر تو باد! آيا مي داني نزد که ايستاده بودم و با که تکلّم مي کردم؟

همانا قبول نمي شود از نماز بنده، مگر آن چه که دلش با او همراه باشد و به جاي ديگر نپردازد.»

مرد پرسيد: «پس ما به واسطه نمازهاي بي حضور قلب مان، هلاک شده ايم؟»

حضرت پاسخ داد: «نه، حق تعالي تدارک خواهد فرمود نقصان آن را به نمازهاي نافله.»

به مسجد آمد... زيد بن اسلم در حال سخنراني بود.

حضرت ميان جمعيت نشست و به صحبت هاي شاگردش گوش سپرد.

نافع بن جيبر نزديک حضرت آمد، کنارش نشست و گفت:

«خدا تو را ببخشايد. تو سرور مردماني! آيا اين همه راه مي پيمايي تا با چنين غلامي همنشين گردي؟

حضرت با رضايت پاسخ داد: «علم مطلوب است؛ از اين رو هر جا که باشد، بايد طلبيد.»

از محلي عبور مي کرد. عده اي دور هم نشسته بودند و درباره او غيبت مي کردند، دروغ مي گفتند و تهمت مي زدند.

جلو رفت و ايستاد...

سلام کرد و فرمود: «اگر در آن چه که مي گوئيد صادق هستيد، خدا مرا بيامرزد و اگر دروغ مي گوييد، خدا شما را بيامرزد.»

همه سرها پائين رفت و سکوت فضا را پر کرد.

غلام مشغول پذيرايي از مهمان ها بود. خدمتکار مي آمد و مي رفت.

ناگهان غذاي داغ از دست غلام رها شد و بر سر کودک امام ريخت.

ظرف روي زمين افتاد و غذاها پخش شد. کودک، بي حرکت و رنگ باخته به زمين افتاد.

دست هاي غلام لرزيد و صورتش سرخ شد... زبانش بندآمد و ترس همه وجودش را گرفت.

حضرت مثل هميشه، نگاه آرام و مهرباني به غلام کرد سپس فرمود: ؟« تو در اين کار تقصيري نداشتي، برو که تو را در راه خدا آزاد کردم.»

اشک شوق از چشم هاي غلام جاري شد. امام از اتاق خارج شد و به کار کفن و دفن فرزندش پرداخت.

زهرا گفت: «کسي را فاضل تر از علي بن حسين (عليه السلام) نديدم.

به خدا نديدم که در نهان دوستي و در آشکارا دشمني داشته باشد.»

پرسيدند: «چگونه چنين چيزي ممکن است؟»

پاسخ داد: «هر کس دوست او بود؛ از دانستن فضيلت بسيار وي، بر او حسد مي برد و اگر کسي با او دشمن بود، به خاطر روش مسالمت آميز وي، دشمني خود را آشکار نمي کرد.

جابر به ديدن امام سجاد (عليه السلام) رفت. حضرت در حال نيايش بود.

دعا و مناجاتش که تمام شد، به جابر سلام کرد و خوش آمد گفت.

جابر با تعجب پرسيد:«اي فرزند رسول خدا! آيا نمي داني خدا بهشت را براي شما و دوست داران شما و دوزخ را براي دشمنان شما آفريده است؟

اين چه رنجي است که بر خود هموار مي کني و خود را چنين به سختي مي افکني؟»

حضرت پاسخ داد:

«اي يار رسول خدا ... نمي داني که پروردگار گناهان رسول خدا را بخشيد،

با اين حال پيامبر (عليه السلام) کوشش خود را در عبادت از دست نداد و چندان خدا را عبادت کرد که ساق هاي او ورم آورد.

گفتند: تو چنين مي کني و خدا گناهان پيشين و واپسين تو را بخشيده است.

فرمود: «آيا بنده سپاسگزاري نباشم؟... اي جابر! من به راه پدرانم مي روم.»

منابع:
1.برگزيده منتهي الامال؛ تلخيص رضا استادي؛ دفتر نشر برگزيده.
2. امام سجاد (عليه السلام) جمال نيايشگران؛ احمد ترابي؛
بنياد پژوهش هاي اسلامي استان قدس رضوي.
3. امام سجاد (عليه السلام) از ديدگاه اهل سنت؛ علي باقر شيخاني؛ مرکز پژوهش هاي اسلامي صدا و سيما.
4. در مکتب پيشواي ساجدان امام علي بن الحسين (عليه السلام) دکتر علي قائمي؛ انتشارات اميري
5. زندگاني علي بن الحسين (عليه السلام) سيد جعفر شهيدي؛ دفتر نشر فرهنگ اسلامي.

شهدا دست ما رو هم بگيريد

Mon, 30 Apr 2012 07:33:00 GMT

اي شهيد، اي آنکه بر کرانه ي ازلي و ابدي وجود برنشسته اي!

دستي برآر و ما قبرستان نشينان عادات سخيف را نيز از اين منجلاب بيرون کش...

"سيد شهيدان اهل قلم سيد مرتضي آويني"

لينک عکس در صورت عدم مشاهده

اي شهدا به خاطر امام حسين عليه السلام دست ما رو بگيريد.

به ديدن شش گوشه شکسته پر مي آييم اگر سرمان را خواهي بريده سر مي آييم .

اللهم الرزقنا توفيق الشهادة

آقا روي کفن مادر شهدا چه نوشت ؟

Sun, 29 Apr 2012 19:58:00 GMT

"رهبر را که مي‌بيند، اسپري‌ها خاصيت‌شان را از دست مي‌دهند. به نفس‌نفس مي‌افتد.

يک نفس «آقا آقا» مي‌گويد و قربان‌صدقه «آقا» مي‌رود.

به همه التماس مي‌کند «تو رو خدا من رو دور آقا بگردونين» اما رهبر تشکر مي‌کند و منع.

او هم عباي رهبر را مي‌گيرد و چندين‌بار مي‌بوسد.

مادر از بيمار بودنش مي‌گويد و بستري بودنش در بيمارستان.

اين که خواب ديده رهبر به پرستارها گفته مواظب او باشند و اين که رهبر به او گفته خودم به عيادت شما مي‌آيم. «حالا خوابم تعبير شد»

جلوي درب اصلي آي سي يو نوه‌هايش هم هستند؛ التماس دعا دارند از هرکس که خبر را مي شنود "مي گويند دعا کنيد مادر بهتر شود از همه بخواهيد که برايش دعاکنند.

"رهبر قرآن و سکه‌اي را به يادگاري به مادر مي‌دهد.

مادر هم کفن‌اش را مي دهد تا رهبر امضا کند.

بعد هم تسبيحي را که آماده کرده‌بود،

به رهبر هديه مي‌کند.

انگشترش را هم درمي‌آورد که هديه کند: «نگين اين انگشتر از اولين سنگ قبر امام حسينه. مال پونصد سال پيش.»

رهبر مي‌گويد انگشتر دست شما باشد بهتر است. همين تسبيح بس است و من با آن ذکر خواهم گفت.

با همان تسبيح سبزرنگ قديمي رنگ و رو رفته.

رهبر اجازه مرخصي مي‌خواهد که خواهر شهيد جلو مي‌رود و چفيه رهبر را براي پسر ديگرش که اينجا نيست مي‌گيرد.

رهبر که بلند مي‌شود، قربان‌صدقه رفتن مادر دوباره شروع مي‌شود.

اما اين بار به زبان ترکي: «آقا! اوزوم. بالام. سَنَه قربان» و رهبر هم به همان ترکي جواب مي‌دهد.

بقيه حرف‌ها هم به همين زبان ترکي رد و بدل مي‌شود و رهبر خداحافظي مي‌کند.

اين بار کارگر خانه است که جلو مي‌آيد و عباي رهبر را مي‌بوسد و زارزار اشک مي‌ريزد. خيالش راحت است که مي‌تواند به ترکي با رهبرش صحبت کند.

رهبر که بيرون مي‌رود، صداي خانمي از توي کوچه مي‌آيد که چفيه رهبر را مي‌خواهد.

فوري برمي‌گردم توي خانه و مي‌روم سراغ کفن تا رويش را بخوانم:

«اللهم انا لانعلم منها الا خيرا. و انت اعلم بها منا. سيد علي خامنه‌اي»"

پ.ن: مادر شهيدان حميدرضا، فريد و محمدرضا فاطمي

خدايا از ما بگير!

Sat, 21 Apr 2012 11:47:00 GMT

هميشه وقتى دعا مى‏ کنيم مى‏ گوييم خدايا به ما بده ؛

هيچ وقت دعا نمى‏ کنيم خدايا از ما بگير،

در صورتى که ما به اين دعا بيشتر احتياج داريم ،

تا اين هايى که از ما بايد بگيرد از ما نگيرد هيچ چيز قابل دادن نيست ،

بايد بگوييم خدايا اين حب جاه و مال را از ما بگير،

اين کينه ‏ها و عقده‏ ها و حسدها را از ما بگير،

اين پرده ‏ها را از جلو چشم ما بردار،

اين شک ها،

اين شرک ها،

اين کبرها و کدورت هاي قلبي را از ما بگير...

آن وقت است که دعا مستجاب مى ‏شود

و «بده» ها به اجابت مقرون مى‏ شوند.

خون شهيدان

Sun, 15 Apr 2012 14:37:00 GMT

ز خون شهيدان اين کوه و دشت ...

مگر مي توان بي تفاوت گذشت؟؟؟

در صورت عدم مشاهده عکس اينجا کليک نماييد.

اي شهيد

Sun, 15 Apr 2012 08:57:00 GMT

اي شهيد،‌

اي آنکه بر کرانه ازلي و ابدي وجود برنشسته‌اي،‌

دستي برآر و ما قبرستان نشينان عادات صخيف را نيز از اين منجلاب بيرون بکش.

اي شقايق‌هاي آتش گرفته

دل خونين ما شقايقي است که داغ شهادت شما را بر خود دارد.

آيا آن روز نيز خواهد رسيد که بلبلي ديگر در وصف ما سرود شهادت بسرايد.

سيد شهيدان اهل قلم سيد مرتضي آويني

اَلْقَبْرُيُنادِي کُلُّ يَوْمٍ بِخَمْسَ کَلَماتٌ

Thu, 12 Apr 2012 14:04:00 GMT

فرياد هاي قبر

اَلْقَبْرُيُنادِي کُلُّ يَوْمٍ بِخَمْسَ کَلَماتٌ

قبر در هر روز پنج کلمه را فرياد ميزند

1.    اَنا بَيْتُ الْوَحْدَه فَاحْمِلوا اِليَّ اَنيساً

من خانه تنهاييم پس با خود انيس و مونسي به سوي من آوريد(تلاوت قرآن)

2.    اَنا بَيْتُ الْظُّلْمَه فَاحْمِلوا اِليَّ سِراجاً

من خانه تاريکي هستم پس با خودتان چراغي به سوي من آوريد.(نافله شب)

3.    اَنا بَيْتُ التُرابْ فَاحْمِلوا اِليَّ فِراشاً

من خانه خاکيي هستم پس با خودتان فرشي به سوي من بياوريد.(عمل صالح)

4.    اَنا بَيْتُ الْعِقابْ فَاحْمِلوا اِليَّ تَرْياقاً

من خانه گزندگان هستم پس با خودتان پادزهري به سوي من بياوريد ( لااله الا الله و محمد رسول الله و علي ولي الله)

5.    اَنا بَيْتُ الْفَقْرْ فَاحْمِلوا اِليَّ کَنْزاً

من خانه فقر هستم پس با خودتان گنجي به سوي من بياوريد (صدقه)

چند دقيقه تفکر در رابطه با.....

در صورت عدم مشاهده عکس اينجا کليک نماييد.

جاده کربلا

Thu, 12 Apr 2012 13:42:00 GMT

اينجا جاده کربلاست

بياييد بياييد ميدانم دلهايتان هوسش کرده

ميدانم اشکهايتان جاريست و دلهايتان غمگين

دلم گرفته حتي شهدا هم مرا نمي طلبند

آرزوي ديدارتان را دارم آرزوي ديدار با خدا را دارم

آرزوي شهادت

مثل شما ها اي شهدا که پرکشيديد مثل پرستوهاي عاشق رفتيد به سوي خدا

براي من هم دعا کنيد دلم خدا رو ميخواد

دلم آسمون رو ميخواد

هوا آفتابي و اسمان صاف دل پرميکشه براي پرواز

دلم هواي تو کرده شلمچه

کجاييد اي کبوترهاي عاشق

رفتيد خدا نگهدار براي من هم دعا کنيد که به نزد شما بيايم

در صورت عدم مشاهده عکس اينجا کليک نماييد.

*نور اهلبيت *عليه السلام

نقي زيباترين نام جهان است

آيا جهنم و بهشت اکنون خلق شده اند؟

چون او سجده کن!

شهدا دست ما رو هم بگيريد

آقا روي کفن مادر شهدا چه نوشت ؟

خدايا از ما بگير!

خون شهيدان

اي شهيد

اَلْقَبْرُيُنادِي کُلُّ يَوْمٍ بِخَمْسَ کَلَماتٌ

جاده کربلا

نور اهلبيت عليه السلام